امین عظیمی/ فرزانه ابراهیم زاده: بعد از انقلاب این دومین بار بود که «آربی اوانسیان» – یکی از طراحان و کارگردانان خلاق تئاتر ایران در دهه های 40 و 50 خورشیدی – به ایران آمده بود. آن هم تنها برای 2 هفته. فرصت کوتاهی برای سخن گفتن بود. اما حرف های شنیدنی او در طول 67 دقیقه دیدار ما، می تواند برای بسیاری از اهالی تئاتر و غیر تئاتر بحث برانگیز باشد.
بیش از 50 سال است که از سوی «انستیتوی بین المللی تئاتر» (ITI) وابسته به سازمان «یونسکو» روز 27 مارس به عنوان «روز جهانی تئاتر» شناخته شده است. این روز که به شکل همزمان در بیش از 100 کشورِ جهان جشن گرفته می شود، هر سال با ارائۀ پیامی از سوی یکی از چهره های شاخص جهان هنر و اندیشه همراه می شود.
آنچه می خوانید متن کامل پیام «روز جهانی تئاتر در سال 2013» است که اینبار توسط «داریو فو» نمایشنامه نویس ایتالیایی و برندۀ جایزۀ نوبل ادبی در سال 1997، به تحریر در آمده است.
نمایش «باغ آلبالو» اثر «آنتوان چخوف» به کارگردانی «محمدحسن معجونی» و با حضور «هما روستا» از ۱۹ فروردین ۱۳۹2 در «تماشاخانه ایرانشهر» به روی صحنه خواهد رفت.
در این نمایش «هما روستا» پس از 13 سال بار دیگر در مقام بازیگر به صحنۀ تئاتر برمی گردد و در همکاری با «حسن معجونی» روایتی متفاوت از نمایشنامۀ مشهور «آنتوان چخوف» را به نمایش می گذارد.
روزنامۀ گاردین. بخش دوم: به گفتۀ «مایکل بیلینگتون» تئاتر انگلیس بعداز جنگ جهانی در مقابل مفاهیم روشنفکرانه مقاومت می کرد. بسیاری از نویسندگان کارشان را با شخصیت پردازی شروع می کردند، درحالیکه «تام استوپارد» در همان شروع به ایده پردازی می کند. در عین حال، به نظر «تام استوپارد» تئاتر در درجۀ اول باید سرگرم کننده باشد.
امین عظیمی: «سالی که گذشت ، فرصت بی نظیری برای پایین کشیدن عیار تئاتر ایران بود به دست کسانی که تئاتر را دوست ندارند، کسانی که نمی خواهند تئاتر عرصۀ فکرت و خرد باشد، کسانی که تئاتری مرده وار را طلب می کنند.
اما این تمام ماجرا نبود. بی انصافی است اگر از کوشش های هنرمندانی که به جای نفرین به تاریکی شمعی برافروختند و آثار قابل قبولی در این وانفسا عرضه کردند، نگوییم».
روزنامۀ گاردین. بخش نخست: «تام استوپارد» را یکی از مهمترین نمایشنامه نویسان معاصر به حساب می آورند. او نویسنده ای است که طی 50 سال گذشته، با نگاه تیزبین و شوخ طبعی ویژه اش، مردم عادی و منتقدان حرفه ای را به یک میزان مسحور و مجذوب آثار خودش کرده است.
گفت و گو با «آربی اوانسیان» کارگردان صاحب نام...
بیش از ۵۰ سال است که از سوی «انستیتوی بین المللی...
نمایش «باغ آلبالو» اثر آنتوان چخوف به کارگردانی...
تام استوپارد: ” تئاتر در درجۀ اول باید سرگرم...
«پرسه زنی در حال و هوای تئاتر ایران ِ۱۳۹۱» امین...
تام استوپارد: “دیالوگ محترمانه ترین راهی...
بیش از ۵۰ سال است که از سوی «انستیتوی بین المللی تئاتر» (ITI) وابسته به سازمان «یونسکو»...
گفت و گو با «آربی اوانسیان» کارگردان صاحب نام تئاتر ایران در دهه های ۴۰ و ۵۰ شمسی...
نمایش «باغ آلبالو» اثر آنتوان چخوف به کارگردانی محمدحسن معجونی و با حضور هما...
تام استوپارد: ” تئاتر در درجۀ اول باید سرگرم کننده باشد؛ البته تئاتر جایی مثل...
امین عظیمی/ فرزانه ابراهیم زاده: بعد از انقلاب این دومین بار بود که «آربی اوانسیان» – یکی از طراحان و کارگردانان خلاق تئاتر ایران در دهه های 40 و 50 خورشیدی – به ایران آمده بود. آن هم تنها برای 2 هفته. فرصت کوتاهی برای سخن گفتن بود. اما حرف های شنیدنی او در طول 67 دقیقه دیدار ما، می تواند برای بسیاری از اهالی تئاتر و غیر تئاتر بحث برانگیز باشد.
بیش از 50 سال است که از سوی «انستیتوی بین المللی تئاتر» (ITI) وابسته به سازمان «یونسکو» روز 27 مارس به عنوان «روز جهانی تئاتر» شناخته شده است. این روز که به شکل همزمان در بیش از 100 کشورِ جهان جشن گرفته می شود، هر سال با ارائۀ پیامی از سوی یکی از چهره های شاخص جهان هنر و اندیشه همراه می شود.
آنچه می خوانید متن کامل پیام «روز جهانی تئاتر در سال 2013» است که اینبار توسط «داریو فو» نمایشنامه نویس ایتالیایی و برندۀ جایزۀ نوبل ادبی در سال 1997، به تحریر در آمده است.
نمایش «باغ آلبالو» اثر «آنتوان چخوف» به کارگردانی «محمدحسن معجونی» و با حضور «هما روستا» از ۱۹ فروردین ۱۳۹2 در «تماشاخانه ایرانشهر» به روی صحنه خواهد رفت.
در این نمایش «هما روستا» پس از 13 سال بار دیگر در مقام بازیگر به صحنۀ تئاتر برمی گردد و در همکاری با «حسن معجونی» روایتی متفاوت از نمایشنامۀ مشهور «آنتوان چخوف» را به نمایش می گذارد.
روزنامۀ گاردین. بخش دوم: به گفتۀ «مایکل بیلینگتون» تئاتر انگلیس بعداز جنگ جهانی در مقابل مفاهیم روشنفکرانه مقاومت می کرد. بسیاری از نویسندگان کارشان را با شخصیت پردازی شروع می کردند، درحالیکه «تام استوپارد» در همان شروع به ایده پردازی می کند. در عین حال، به نظر «تام استوپارد» تئاتر در درجۀ اول باید سرگرم کننده باشد.
امین عظیمی: «سالی که گذشت ، فرصت بی نظیری برای پایین کشیدن عیار تئاتر ایران بود به دست کسانی که تئاتر را دوست ندارند، کسانی که نمی خواهند تئاتر عرصۀ فکرت و خرد باشد، کسانی که تئاتری مرده وار را طلب می کنند.
اما این تمام ماجرا نبود. بی انصافی است اگر از کوشش های هنرمندانی که به جای نفرین به تاریکی شمعی برافروختند و آثار قابل قبولی در این وانفسا عرضه کردند، نگوییم».
روزنامۀ گاردین. بخش نخست: «تام استوپارد» را یکی از مهمترین نمایشنامه نویسان معاصر به حساب می آورند. او نویسنده ای است که طی 50 سال گذشته، با نگاه تیزبین و شوخ طبعی ویژه اش، مردم عادی و منتقدان حرفه ای را به یک میزان مسحور و مجذوب آثار خودش کرده است.
از نخستین اجرای نمایشنامۀ «در انتظار گودو» نوشتۀ «ساموئل بکت» که در 5 ژانویۀ 1953 کمی بیش از 60 سال گذشته است. این نمایش طی این 6 دهه جای خود را به عنوان یکی از مهم ترین و معروف ترین نمایشنامه های قرن 20 و 21 تثبیت کرده است و بارها و بارها در سراسر جهان به نمایش در آمده است.
«آنا مک مولان» طی گفتگویی با «روزنامۀ تلگراف» به برخی پرسش ها دربارۀ این اثرِ تأثیر گذار و دوران ساز پاسخ می دهد.
تئاتر مستند «ویران» نوشتۀ «محمد منعم» با کارگردانی «یوسف باپیری» از 16 بهمن ماه در «تالار مولوی» اجرا می شود. «ویران» تئاتری مستند است که پیش از این در «سی امین جشنوارۀ بین المللی تئاتر فجر» عنوان نمایش برگزیده در بخش «نگاه ویژه» را دریافت کرده است.
«تام استوپارد»، نمایشنامه نوبس و فیلمنامه نویس بریتانیایی، 17 فوریه نشان «انجمن صنفی نویسندگان آمریکا» را دریافت خواهد کرد.
«تام استوپارد» را یکی از مهمترین نمایشنامه نویسان معاصر می داند. او تا به حال نمایشنامه های بسیاری نوشته که از جملۀ آنها می توان به آثاری چون «چیزهای واقعی»، «آرکادیا»، «بازرس هاند واقعی» و «روزنکرانتز و گیلدنسترن مرده اند» اشاره کرد.
حذف نام «نازنین دیهیمی» از بروشور نمایش «ویتسک» و سکوت کارگردان این نمایش، طی روزهای گذشته از مباحث داغ فعالان فرهنگی و هنرمندان تئاتر بوده است. آنچه می خوانید یادداشتی از «نازنین دیهیمی» است که – با مقدمه ای از «خشایار دیهیمی» – برای نخستین بار به شکل اختصاصی در «نمایشگر» منتشر می شود.
